زمانی که  قصد استفاده از خدمات پری اپیکال را دارید، باید بدانید که این نوع تصویربرداری انواع مختلفی دارد که هریک از آن‌ها، ویژگی‌ها و کاربردهای مخصوص به خود را به شما ارائه می‌دهند. رادیوگرافی پری اپیکال با تکنیک موازی یکی از انواع این نوع تصویربرداری پری اپیکال است که با استفاده از تجهیزات جدید انجام می‌شود.

برای استفاده از این خدمات، بسیار مهم است که کاربردها، ویژگی‌ها و مزایای مهم آن را بشناسید. به همین علت، در ادامه این مطلب قصد داریم کمی بیشتر درباره این نوع تصویربرداری صحبت کرده و اطلاعات مفید و کاربردی را در اختیار شما قرار دهیم.

رادیوگرافی پری اپیکال با تکنیک موازی چیست؟

رادیوگرافی پری اپیکال با تکنیک موازی، معتبرترین و استانداردترین روش ثبت این تصاویر است. در این تکنیک، سنسور یا فیلم رادیوگرافی به‌صورت کاملا موازی با محور طولی دندان قرار می‌گیرد و پرتو ایکس نیز در زاویه ۹۰ درجه نسبت به سنسور تابیده می‌شود. به همین دلیل اعوجاج و بزرگ‌نمایی تصویر به حداقل می‌رسد.

این نوع تصویربرداری اهداف مختلفی مثل ثبت تصویری دقیق و بدون اعوجاج از طول کامل ریشه، بررسی ضایعات اطراف ریشه مانند گرانولوم، کیست یا آبسه، ارزیابی کیفیت درمان ریشه (اندو)، بررسی سلامت استخوان‌های اطراف دندان و کمک به تشخیص ترک‌ها و شکستگی‌های دندانی را دنبال می‌کند.

از جمله مهم‌ترین ویژگی‌هایی که در این نوع تصویربرداری ارائه می‌شوند، می‌توانیم موارد زیر را نام ببریم:

  1. پایداری بالا: سنسور با استفاده از نگهدارنده‌های مخصوص ثابت می‌شود.
  2. کیفیت تصویر عالی: زاویه تابش دقیق و بدون خطا است.
  3. قابل تکرار بودن: شرایط قرارگیری هر بار یکسان است، بنابراین تصاویر قابل مقایسه‌اند.
  4. کاهش خطای انسانی: نیاز به تخمین زاویه توسط دندانپزشک کمتر می‌شود.

در این نوع تصویربرداری، میزان تحریف تصویر بسیار کم است. همچنین باید بدانید که در آن امکان مشاهده تغییرات ظریف استخوان وجود دارد.

تفاوت تکنیک موازی با تکنیک بایت‌وینگ و سایر روش‌های رادیوگرافی دندانی

به طور کلی، باید بدانید که رادیوگرافی داخل‌دهانی شامل چندین تکنیک مختلف است که هرکدام کاربرد، زاویه‌ تابش و روش قرارگیری سنسور مخصوص خود را دارند. تکنیک موازی در مقایسه با تکنیک بایت‌وینگ و تکنیک زاویه نیمساز (Bisecting Angle) تفاوت‌های مهمی دارد که شناخت آن‌ها به درک بهتر کاربردهای بالینی کمک می‌کند.

در رادیوگرافی پری اپیکال با تکنیک موازی محدوده تصویر شامل کل طول دندان + ساختارهای اطراف ریشه می‌شود. این در حالی است که در بایت وینگ، محدوده تصویربرداری تاج دندان‌ها و ارتفاع استخوان کرست است. از سوی دیگر، هدف از تکنیک موازی، تشخیص ضایعات پری‌اپیکال و ارزیابی ریشه بوده و این در حالی است که هدف بایت وینگ تشخیص پوسیدگی‌های بین‌دندانی و بررسی ترمیم‌ها است.

در نمای پری اپیکال با تکنیک موازی‌، زاویه عکس‌برداری 90 درجه نسبت به سنسور است، اما در بایت وینگ، قدری متمایل، بسته به تعداد دندان‌های مورد نظر خواهد بود. همچنین باید بدانید که در تکنیک موازی پری اپیکال، از نگهدارنده‌های ویژه‌ای برای عکس‌برداری استفاده می‌شود، اما در بایت وینگ، خود مراجع سنسور را با دندان نگه می‌دارد.

علاوه بر این باید بدانید که پری اپیکال با تکنیک موازی، با تکنیک Bisecting Angle نیز تفاوت‌های بسیار زیادی دارد. در جدول زیر، این تفاوت‌ها را به طور خلاصه به شما توضیح می‌دهیم:

تفاوتموازیBisecting
روش قرارگیری سنسورسنسور موازی محور طولی دندانسنسور نزدیک دندان و زاویه نیمساز تعیین‌کننده جهت تابش
دقت و تحریف تصویرحداقل بزرگ‌نمایی و تحریفاحتمال اعوجاج، کوتاه شدن یا بلند شدن تصویر
تکرارپذیریبسیار بالاوابسته به مهارت، تکرارپذیری پایین‌تر
راحتی بیمارگاهی ناراحتی در نواحی با دهان کوچک یا تریزیومراحت‌تر اما کم‌دقت‌تر

ابزار و تجهیزات مورد نیاز برای انجام تکنیک موازی

در رادیوگرافی پری اپیکال با تکنیک موازی معمولا از ابزارهای مختلفی استفاده می‌کنند که هریک از این ابزارها، ویژگی‌ها و مزایای مخصوص به خود را دارند. در این بخش، قصد داریم برخی از مهم‌ترین این ابزارها را معرفی کرده و توضیحاتی را درباره هریک به شما ارائه دهیم:

  1. نگهدارنده‌های سنسور (Sensor Holders): نگهدارنده‌ها مهم‌ترین ابزار در تکنیک موازی هستند. مهم‌ترین ویژگی‌های آن‌ها شامل ثابت‌ نگه‌داشتن سنسور در موقعیت موازی با محور طولی دندان، جلوگیری از جابه‌جایی سنسور هنگام بستن دهان بیمار، کمک به زاویه‌گیری صحیح پرتو ایکس و کاهش خطاهای رایج مانند Overlap یا Distortion می‌شود.
  2. سنسور دیجیتال یا فیلم داخل‌دهانی: تکنیک موازی با هر دو نوع قابل اجرا است، اما استفاده از دیجیتال رایج‌تر شده است. سنسورهای دیجیتال، تصویر سریع و بدون تأخیر را ارائه می‌دهند، امکان پردازش و بزرگ‌نمایی برای تشخیص بهتر را فراهم کرده و به کاهش شدت اشعه مورد نیاز نیز کمک می‌کنند.
  3. رینگ یا حلقه تنظیم‌کننده جهت تابش پرتو: این حلقه‌ها روی نگهدارنده‌ها نصب شده و مسیر صحیح تابش اشعه را مشخص می‌کنند. از جمله مهم‌ترین مزایای آن‌ها، می‌توانیم مواردی مثل تابش عمود بر سنسور، جلوگیری از زاویه‌گیری اشتباه و کاهش خطای Cone Cut را نام ببریم.
  4. بازوی نگهدارنده (Arm & Indicator Rod): این بازو سنسور، رینگ و Bite Block را در یک راستا نگه می‌دارد. از جمله وظایف آن، می‌توانیم به ایجاد هم‌راستایی کامل بین سنسور و تیوب هد دستگاه رادیوگرافی و حفظ ثبات مجموعه در دهان بیمار اشاره کنیم.
  5. Bite Block (بلوک گازگیر): قطعه‌ای که بیمار روی آن گاز می‌گیرد تا سنسور بدون حرکت بماند. این قطعه، موقعیت سنسور را تثثبیت می‌کند و باعث می‌شود تا تکنیک موازی را به شکلی اصولی اجرا کنید.
ابزارهای لازم در رادیوگرافی پری اپیکال با تکنیک موازی

مراحل قرار دادن سنسور در دهان

زمانی که قصد دارید از رادیوگرافی پری اپیکال با تکنیک موازی استفاده کنید، بسیار مهم است که فیلم یا سنسور را به شکلی دقیق داخل دهان قرار دهید. برای انجام این کار در تصویربرداری پری اپیکال موازی، باید مراحلی که در جدول زیر به آن‌ها اشاره کرده‌ایم را دنبال کنید:

مراحلتوضیحات
آماده‌سازی تجهیزات قبل از شروعپیش از قرار دادن سنسور، تمام بخش‌های نگهدارنده باید آماده باشد. اقدامات ضروری: نصب Bite Block، بازوی نگهدارنده و رینگ تنظیم‌کننده قرار دادن سنسور در غلاف محافظ برای حفظ بهداشت اطمینان از سلامت سنسور و عملکرد آن انتخاب سایز مناسب (۱ یا ۲ برای بزرگسالان)
قرار دادن سنسور داخل نگهدارندهبرای جلوگیری از جابه‌جایی سنسور حین عمل، باید کاملاً در محفظه دستگاه ثابت شود. نکات مهم: سنسور باید عمود و موازی با Bite Block قرار بگیرد سیم سنسور باید به سمت بیرون دهان هدایت شود تا مزاحم بیمار نشود موقعیت سنسور باید بدون خم‌شدگی یا فشار اضافی باشد
قرار دادن سنسور داخل دهان بیماراین مرحله مهم‌ترین بخش تکنیک موازی است. روش صحیح: سنسور در بخش میانی کام دهان و دورتر از دندان‌ها قرار می‌گیرد بافت نرم (گونه و زبان) باید آرام کنار زده شود سنسور باید کاملا موازی محور طولی دندان قرار بگیرد
تنظیم Bite Block و بستن دهان بیمارپس از قرارگیری سنسور: نکات مهم: بیمار باید به‌آرامی روی Bite Block گاز بگیرد سنسور نباید حرکت کند یا زاویه آن تغییر یابد باید از عدم درد یا فشار اضافی در دهان اطمینان حاصل شود
هم‌راستا کردن تیوب هد دستگاه با رینگ نگهدارندهاین مرحله تضمین‌کننده زاویه صحیح تابش پرتو است. نکات اصلی: تیوب هد دقیقا باید هم‌مرکز با حلقه قرار بگیرد پرتو باید ۹۰ درجه نسبت به سنسور بتابد همواره فاصله مناسب بین تیوب و صورت رعایت شود

مزایای استفاده از تکنیک موازی برای دندانپزشکان و بیماران

استفاده از روش رادیوگرافی پری اپیکال با تکنیک موازی می‌تواند مزایای بسیار زیادی را هم برای بیماران و هم برای دندانپزشکان به همراه داشته باشد. آشنایی با این مزایا، به شما کمک می‌کند تا تصمیم‌گیری آگاهانه‌تری برای استفاده از این خدمات داشته باشید. از جمله مهم‌ترین این مزایا، عبارت‌اند از:

  1. دقت تشخیصی بالا: ریشه دندان با طول واقعی نمایش داده می‌شود، جزئیات استخوان، لاملادورا و ضایعات پری‌اپیکال کاملا واضح هستند و احتمال بزرگ‌نمایی یا کوتاه‌نمایی تصویر تقریبا صفر است.
  2. کاهش احتمال خطاهای اپراتوری: زاویه تابش استاندارد و قابل تکرار است و نگهدارنده‌ها موقعیت سنسور را ثابت نگه می‌دارند.
  3. قابلیت مقایسه تصاویر در جلسات مختلف: به دلیل ثبات در زاویه‌گیری و موقعیت سنسور، می‌توان پیشرفت درمان را دقیق‌تر پیگیری کرد و البته تغییرات استخوان یا ضایعات به‌صورت واضح‌تر دیده می‌شوند.
  4. مناسب برای تمام نواحی دهان: این تکنیک قابل استفاده برای دندان‌های قدامی و خلفی است و بهترین انتخاب برای اندودنتیست‌ها، ایمپلنتولوژیست‌ها و پریودنتیست‌ها خواهد بود.
  5. کاهش دفعات تکرار عکس: این نوع تصاویر پری اپیکال، باعث کاهش تعداد دفعات تکرار تصاویر می‌شوند. در نتیجه بیمار کمتر در معرض تابش اشعه قرار می‌گیرد و نیاز به گرفتن مجدد رادیوگرافی را کاهش می‌دهد
  6. راحتی بیشتر در روند تصویربرداری: در این روش نگهدارنده‌ها از حرکت سنسور جلوگیری می‌کنند و به همین علت تکنیک دقیق‌تر و قابل پیش‌بینی‌تر است. همین موضوع نیز باعث می‌شود تا بیمار کمتر دچار حالت تهوع یا ناراحتی می‌شود.
مزایای رادیوگرافی پری اپیکال با تکنیک موازی

خطاهای رایج در رادیوگرافی پری‌اپیکال با تکنیک موازی و راه‌های جلوگیری از آن‌ها

زمانی که قصد دارید از رادیوگرافی پری اپیکال با تکنیک موازی استفاده کنید، ممکن است خطاهای رایجی برایتان به وجود بیاید. از جمله مهم‌ترین این خطاها، می‌توانیم موارد زیر را نام ببریم:

  1. خطای Cone Cut (برش مخروطی تصویر): این خطا وقتی رخ می‌دهد که تیوب هد دستگاه به‌طور کامل با سنسور هم‌راستا نیست یا پرتو ایکس بخشی از سنسور را پوشش نمی‌دهد. برای پیشگیری از آن هم‌راستا کردن تیوب هد با رینگ نگهدارنده، بررسی موقعیت قبل از تابش پرتو و استفاده از رینگ و بازوی نگهدارنده استاندارد به شما کمک می‌کند.
  2. Overlap یا هم‌پوشانی دندانی: معمولا این خطا وقتی رخ می‌دهد که زاویه تابش پرتو نسبت به محور طولی دندان درست تنظیم نشده یا دندان‌ها در تصویر روی هم افتاده‌اند. برای پیشگیری از آن، اطمینان از موازی بودن سنسور با محور طولی دندان، استفاده از نگهدارنده‌های مناسب برای تثبیت سنسور و اصلاح زاویه کوچک تیوب هد به شما کمک می‌کند.
  3. Distortion یا تحریف تصویر: این خطا زمانی رخ می‌دهد که سنسور یا فیلم در زاویه اشتباه نسبت به دندان قرار گرفته یا فاصله تیوب و سنسور غیر استاندارد است. برای پیشگیری از آن بررسی موقعیت سنسور قبل از تابش، استفاده از تکنیک موازی استاندارد و رینگ تثبیت‌کننده و رعایت فاصله مناسب تیوب هد تا دهان به شما کمک خواهد کرد.
  4. تصویر تار یا عدم وضوح: این خطا در صورت حرکت بیمار یا سنسور هنگام تابش رخ می‌دهد. همچنین ممکن است زمان تابش یا تنظیمات دستگاه مناسب نباشد. برای پیشگیری از آن تثبیت سنسور با نگهدارنده، اطلاع‌رسانی به بیمار درباره عدم حرکت و بررسی تنظیمات دستگاه و کاهش لرزش به شما کمک خواهد کرد.
خطاهای رایج در رادیوگرافی پری اپیکال با تکنیک موازی

کاربردهای بالینی تکنیک موازی در تشخیص بیماری‌های دندانی

یکی از نکات بسیار مهمی که باید درباره رادیوگرافی پری اپیکال با تکنیک موازی بدانید، این است که این نوع تصویربرداری کاربردهای بسیار زیادی در موارد بالینی دارد. از جمله مهم‌ترین این کاربردها، می‌توانیم موارد زیر را نام ببریم:

  • تشخیص پوسیدگی‌های عمیق و ریشه‌ای
  • ارزیابی ضایعات پری‌اپیکال
  • شناسایی کیست‌ها، گرانولوم‌ها و آبسه‌های اطراف ریشه
  • اندازه‌گیری دقیق ابعاد ضایعه
  • کمک به برنامه‌ریزی درمان جراحی یا اندودنتیک
  • بررسی پرکردگی کانال‌ها و موفقیت درمان ریش
  • تشخیص کانال‌های ناقص
  • ارزیابی تغییرات استخوان بعد از درمان
  • تشخیص تحلیل استخوان ناشی از بیماری‌های پریودنتال
  • ارزیابی استخوان در اطراف ایمپلنت‌ها یا ترمیم‌های دندانی
  • کمک به تصمیم‌گیری در درمان‌های ترمیمی یا جراحی

سوالات متداول

تکنیک موازی در تصویربرداری پری اپیکال چیست؟

روشی برای گرفتن رادیوگرافی پری‌اپیکال که سنسور یا فیلم موازی با محور طولی دندان قرار می‌گیرد و پرتو ایکس عمود تابیده می‌شود.

تفاوت تکنیک موازی با Bisecting Angle چیست؟

تکنیک موازی دقیق‌تر است، تحریف تصویر کمتر دارد و طول واقعی ریشه دندان را نشان می‌دهد.

آیا تکنیک موازی برای همه دندان‌ها قابل استفاده است؟

بله، برای دندان‌های قدامی و خلفی قابل اجراست، اما در موارد محدودیت فضایی ممکن است چالش ایجاد شود.

سخن پایانی

بعد از این‌که رادیوگرافی پری اپیکال با تکنیک موازی را شناختید، احتمالا شما هم به دنبال مرکزی هستید که این خدمات را با بالاترین کیفیت تصویربرداری ممکن به شما ارائه دهد. مرکز رادیوگرافی دندانی ارغوان کرج، بدون شک بهترین گزینه‌ای است که برای این کار پیش روی شما قرار دارد.

در این مجموعه از جدیدترین تجهیزات تصویربرداری برای شما استفاده می‌شود. همین موضوع نیز باعث می‌شود تا نتایج نهایی از کیفیت بسیار بالایی برخوردار بوده و جزئیات را به‌خوبی نمایش دهند. همچنین با کمترین هزینه می‌توانید از این خدمات استفاده کنید. برای دریافت مشاوره تخصصی در این زمینه، همین حالا با کارشناسان ما تماس بگیرید.

دسته‌بندی‌ها: پری‌اپیکال